بامداد -

بامداد

به چشمان تو كه «بر سيبستان حيات من مي‌نگرد/تا از سبزينه نارس خويش، سرخ برآيد»

خود نمي‌دانم كجا رفتم به خواب/از چه بيدارم نكردي آفتاب

همه پايم از خستگي ريش ريش
نه راهي نه ذي روحي از پشت و پيش

نه وقتي كه واگردم از رفته راه
نه بختي كه با سر در افتم به چاه

+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388ساعت 10:39